domingo tabuyo

Das disonancias

Un exercicio de explicación, claridade e medidas que pretenden poñer ás familias no centro e centro da acción política.

Das análises básicas

Houbo unha vitoria contundente -e con esa maioría absoluta que xa se daban por desaparecidas da faz da política- de Moreno e o PP, axudados por unhas circunstancias de crise e desconcerto, pero os andaluces non se volveron  conservadores de súpeto.

Das pequenas cousas

Vivir está deseñado con miles de pequenas cousas que fan de nós seres felices.

Do oficio de vivir

Éche ben certo que non hai maior exercicio de risco que vivir, e que fagamos o que fagamos, sempre obteremos o mesmo resultado.

Do drama e do esperpento

Pero lonxe diso, poñen en marcha a maquinaria do drama e do esperpento.

Do suma e segue

Que Casado non é un político de altura é unha obviedade, pero que non saiba rodearse de equipos competentes que poidan medir as consecuencias das súas accións, iso si que é novidoso e ademais preocupante.

Dos inicios do ano

Empeza un novo ano, que agardamos sexa mellor, e que veña con temas ben diferentes.

De saberse de máis

Ben que non foi máis que algo meramente testemuñal, pero houbo foto e polo tanto oportunidade de venderlle ao mundo unidade fraternal e inquebrantable.

Da inconsistencia

Debe estar de moda facer coa capa das conviccións, saios multiusos que sirvan para rotos e para descosidos.

Das diferentes velocidades

Hoxe, igual que sempre, os grandes contaminadores seguen facendo oídos xordos a estas cousas.

De obrigacións e devocións

O feito de compartir militancia, non implica nin ser idénticos, nin que todo sexa perfecto por definición.

DO (IM)POSIBLE

Almeida comenta a realidade coa ollada cómplice de quen coñece os arcanos que explican as cousas que non conta.

Do desacertado

Sumémoslle a todo isto a non presenza, que en absoluto ausencia, de Díaz Ayuso; unha sombra inmensa que planeaba por toda a Convención e por todos os corrillos, imposible de borrar por máis que orquestrasen aplausos recorrentes para o ínclito Almeida.

Dos dobres xogos

Os dobres xogos sempre deixan un cerco indeleble, que non desaparece e que será recordatorio dalgún tipo de incómoda incidencia .

Do efémero

Dous días despois, por ese estraño proceso de aclimatación da mente, xa case nin lembramos eses días baleiros de reloxos.

Da resignación

Un vai aprendendo da importancia da resignación a medida que cumprimos anos.

Das vidas virtuais

Estamos inmersos en mundos virtuais, que son capaces de roubarnos a identidade, e facernos crer que temos un control sobre cousas que, en realidade, non temos.

De sentenzas e interpretacións

Sentirte é unha lámina fráxil de memoria –dixo El– un murmurio silencioso dese tempo onde repousa a luz.

De vergoña allea

É unha auténtica mágoa ver que a liberdade e o exercicio dos dereitos conseguidos con esforzo por toda a sociedade, quedan reducidos a unha mera escusa ou recurso dialéctico, para tapar as vergonzas das accións inadecuadas e irresponsables duns xoves, e duns pais, que amosan comportamentos inmaturos e fondamente infantís.

Das apariencias

Ou o que mata e despeza a súa parella, ou mata a unha exparella ou a unha veciña da que se obsesiona.

1 2 3 4 5