Luís Celeiro

Déixaos que falen!

Milleiros de peregrinos que peregrinaban polos camiños de Santiago, milleiros de turistas que turísteaban por arriba e por abaixo, polo centro da cidade e, cada vez, máis polo centro.

O ulido do corpo

Esa química que se capta, que a veces parece que se agarra e se pesa, fará que o olfacto deixe de ser o menos valorado dos cinco sentidos, como pasa con outras especies, para as que é ferramenta imprescindible nas relacións entre iguais, para detectar a amigos e inimigos, para que as nais localicen ás súas crías, para seguir o camiño e fuxir do perigo.O olor do corpo é unha fonte de información, un compendio de datos capaces de “predicir aspectos da calidade da interacción social, como gustar, a comprensión mutua, a sensación de que hai química e a vontade de facerse amigos”.Aí mesmo, no olor do seu corpo, amigo lector, está escrita unha páxina longa do seu futuro, das alegrías e das tristezas, que tamén teñen o seu propio cheiro.Galicia cheira a flor de toxo, cheira a mar e a rosas, a cereixas maroubiñas e a nós, tal como nós ulimos, pero á Tía Manuela, coa sensibilidade olfactiva que ten, di que o seu corpo ole a ti.

Cómpre resignación

Noutro grupo, están os que o saben pero calan, non din nada, esas taciturnas que queren morrer caladiñas, que se interesan pouco polos outros e menos pola propagación da enfermidade, aínda que saiban da súa facilidade para estenderse e de que os seu efectos son socialmente perigosos.A xestión da pandemia está nas mans dos cidadáns, nas dos cidadáns responsables e, máis aínda, nas daqueles que non o son, se é que os hai.

Ver a eternidade

Ao parecer os órganos do corpo teñen capacidade para rexenerarse, pero co tempo prodúcense moléculas que o impiden e así, aínda que sexa cunha velocidade sete veces menor que a dos cadelos, os homes van envellecendo, ano tras ano.Agora o mundo da opulencia e da riqueza pon os cartos para que un grupo de destacados científicos traballen no eido da biomedicina e consigan rexuvenecer as células para que se poida vivir máis anos.

Que sexa para ben

Todo se acaba e sempre hai algo para comezar, para crear e para facer.

O diálogo, entre persoas

A calquera que queira, organízalle as fotos de calquera viaxe, indicando todo tipo de detalles.Poida que a sociedade teña que dialogar coas máquinas, atender aos donos das máquinas, converterse en máquina e cada un dos cidadáns pensar como os donos da máquina queren que pense.

A Taxista que os levaba

Igual, exactamente igual, que hoxe.Agora, o taxista é un dos seus netos, un home feito e dereito, con espírito de rebeldía herdado e mirando de centrar o pensamento en algo que non sexa recontar os días que faltan para as vacacións.

Agora, non chove en Galicia

Detrás ou diante de todo isto, están as razóns polas que se produce de forma continuada o cambio climático, chova ou non chova en Galicia

Eles non paran de rir

As autoridades xa están niso, no adestramento do home para que non levante a vista, aínda que manteña a cabeza sobre os ombros.Quietos aí compañeiros, traballadores do arado ou da pluma, investigadores, carpinteiros, científicos, músicos, ferreiros ou homes do mar, escoitade o bruar da guerra, mirade para o contador da luz que non para ou para os prezos dos produtos esenciais, para a cara daquela xente, para a fame e a miseria.

Xa é hora

Tiña facenda na corte e veciños que lle axudaban nos labores propios dos campesiños que traballaban a terra para comer e dar de comer.

Eles andan polo poder

Cando non, fan tanto ruído como poden para que non se entenda nada, para sementar dúbidas, para estender o engano, que se apodere a confusión e triunfe aquilo de que “dá o mesmo” ou “son todas iguais”.Os que andan polo poder deberían saber que hai diversas formas de exercelo e tamén varias posibilidades de opoñerse, sen esquecerse do que explica Michel Foucault: calquera relación social pode ser unha acción política, encamiñada cara o poder

Con equidade e respecto

Eles saben e queren que os lexisladores lexislen e os gobernos gobernen con equidade e con respecto a todos.

Os ditados da política

A desobediencia é a actitude procedente para o pobo que quere deporte sen guerra, para todos aqueles que consideran que os da Coruña e os de Vigo xogan ben, tan ben como calquera dos equipos de Madrid ou de Barcelona.

A súa santidade vén ou non vén?

E os comunistas e socialistas defenden ao papa, polo ben que razoa, polo seu compromiso coa moderna progresía, polo seu falar e pola súa procedencia.

O gozo de regalar

Xa que logo a economía do agasallo non minguará e continuará o gozo que produce o recibir e o regalar.

O galego, unha riqueza

O galego é unha ferramenta que axuda a unha forma de mirar, de escoitar, de entender e de relacionarse co mundo novo e co mundo que foi dos maiores nosos.En 1984, cando era conselleiro de Educación e Cultura Victor Manuel Vázquez Portomeñe e directora xeral de Política Lingüística, Paz Lamela, a Xunta de Galicia puxo en marcha unha campaña, “Fálalle galego”, para promocionar o noso idioma, para revalorizalo e para que no eido educativo, os mestres e os nenos; pais, mais e avós non esqueceran que o galego era unha lingua para falar, escribir e comunicarse con soltura en tódolos campos do saber, en tódalas diversas áreas profesionais, na Galicia enteira, na diáspora e en tódolos territorios lusófonos.Na actualidade é outra cousa, o galego estúdase nas escolas, nos institutos e nas universidades.

Auga limpa e transparente

Como se poida, pero deixando correr a auga e procurando que sexa limpa, transparente e bebible.

Amor, benvido sexa!

Así é como se coñecen, como se queren e como se xuntan moitas das parellas actuais e, como o farán, moitas máis no futuro.

Tempo de castañas

Son, as castañas galegas, un magnífico produto para aqueles que queren comida sa.Outubro, novembro e decembro son meses que marcan o tempo da recolleita e da preparación das castañas, para que teñan bo sabor e boa presenza, con textura e cor.

Ti, a quen votas?

Parece evidente que se deben respectar ás persoas, ás que votan e ás que se absteñen, ás que se dedican á política e ás que cambian de voto cando lles peta.

1 2 3 4 5