• Martes, 13 de Noviembre de 2018

A pandemia da violencia machista

na nosa sociedade quizais non exista outro problema que afecte

na nosa sociedade quizais non exista outro problema que afecte tan directamente aos principais dereitos fundamentais (vida, integridade física e liberdades) como a violencia machista, tendo en conta o número de persoas atinxidas. Só no noso País a policía protexe 3.100 vítimas, case o 0,25% da poboación feminina total. E cumpriría engadir ao universo de persoas en risco aquelas que non denunciaron ou as que denunciaron e non tiveron acollida a xeito (que destas tamén hai).
Compre combatermos a violencia machista dende a educación, de xeito transversal. Porque semella que as cousas non van tan ben neste eido cando o 27% dos xoves entre 16 e 24 anos teñen interiorizado con normalidade esta pandemia. Mais cando falamos de educación non falamos só do sistema educativo, senón de todos os instrumentos de socialización, incluída a familia e os media. E arrincar destes instrumentos socializadores as actitudes e lugares comúns do machismo, porque son os que xeran o clima do que xurde a violencia machista. Entre outros xeitos rexeitando na familia, na escola e no faladoiro de amigos os comentarios machistas supostamente paveros. E non xulgando o seu xeito de vestir, os costumes ou os hábitos sexuais de ninguén, porque quen debe ser xulgado é o delincuente e non a vítima. Facéndolle ver ao maltratador que a súa conduta non só é ilegal, senón que lle vai afastar da consideración dos seus iguais e da inclusión social.
No curto prazo, porén, confésolles o meu escepticismo coas concentracións e minutos de silenzo. No curto prazo o único compromiso político operativo é o do orzamento, o dos cartos. Cómpre dotar a xeito os Xulgados especializados de violencia contra a muller e crealos onde non existan (polo menos en Lugo, Compostela, Ferrol, Ourense e Pontevedra). Cómpre financiar axeitadamente as unidades policiais especializadas. E, sobre todo, cómpre facer da vítima o eixo do sistema de protección, como se fixo coas vítimas do terrorismo. E isto quere dicir dotar a serio as axudas médicas, xurídicas, psicolóxicas e económicas ás vítimas.
Velaí porqué a loita contra a violencia machista ha constituir unha prioridade política e social real, condicionando a axenda e os orzamentos públicos e vertebrando transversalmente as principais políticas públicas.