A Coruña estrea liña aérea con Muros con The Rapants e 25.000 pasaxeiros
Os muradáns montaron unha auténtica festa nun dos concertos de maior afluencia do agosto coruñés
Aínda que as miradas nos últimos días están postas no ceo, The Rapants trouxeron todas de voltas cara a terra dispoñendo o seu ‘Rapants Club’ nunha praza de María Pita ateigada a golpe de martes e que contou 25.000 persoas.
Aínda que custou. Cando os ‘rapantes’ tomaron o escenario ás 22.00 cos primeiros acordes, a contorna da praza aínda transitaba cara o escenario das ‘Noites de María Pita’ que luciu unha das mellores entradas do verán.
E aos muradáns pouco lles fixo falta para converter esa masa de xente nunha auténtica festa.
Alternando o micro entre eles deron as ‘jrasias’ tras un puñado de temas introdutorios como ‘Tranquila’ ou ‘La noche’. “Boas noites Coruña”, comezaron antes de volver a mirada ao ceo: “Viñestes coller sitio para o eclipse? Pois queremos darvos a benvida ao noso club. Jrasias por confiar en nós”, que precedió a su ‘Jrasias por confiar’ un dos temas do seu último disco, que pese a ser o protagonista, comparteu espazo cos temas previos.
Así foron sonando cancións como ‘Fai tempo’, ‘Máis bicos que rosas’ ou ‘Andas por el’. E pese á que a algún lle custa elixir entre concertos e verbenas, os rapantes tiñan para todos: a golpe de cumbia con ‘Así pasa a veces’, víronse imbuidos do espírito da París de Noia, King Africa e Ráfaga para facer bailar á plaza.
“Un aplauso máis forte creo que merecemos”, aseguraban antes dunha traca de temas como ‘Viaxei’, ‘Country asesino’ ou ‘Non sei como’.
E tomou a voz o deportivista da banda, Xanma, que tamén se ofreceu no pasado a facer o himno do Dépor, para lembrar o cariño que lle ten o grupo á cidade. “O primeiro festival no que tocamos foi o Noroeste”, aseguraba antes de lembrar que o pasado maio actuaron en Riazor polo ascenso do Depor. “O luns estarei en Riazor” afirmaba Xanma sobre o primeiro partido en Primeira, antes de pedir unha “solución” para a situación entre parte da afección e o club polas condicións de renovación. E máis tarde sería Samu quen tiraría de deportes, bufanda verde en man: “Eu do Deportivo non son, pero do Liceo bastante”.
E aínda que as malas linguas digan que son os inventores do pogo, deixaron ben claro que non, como tampouco da coreografía a base de lanternas que acompañou a ‘Por que asi’.
E tras temas como ‘Blaster W4u' ou ‘Meu cariño’, tocaba baixar revolucións, ao tempo que activaban ao público para a traca final. E a traca foi a base de ‘O avión’, que fixo voar a máis dun de maneira case literal por enriba das cabezas dos presentes; ‘A vida' ou ‘La Favorita’, con 50.000 brazos en alto, antes de poñer o punto e final á ‘Noite de María Pita’ con ‘Rue Franklin’ e unha sonora ovación dos presentes.
