• Jueves, 23 de Noviembre de 2017

Onda gravitacional

Coa necesidade obsesiva de crear listaxes competitivas,

Coa necesidade obsesiva de crear listaxes competitivas, sempre cargadas de subxectividade agás as que derivan de criterio matemático indiscutible, vimos de coñecer a consideración do que é o máis importante descubrimento de base científica no ano. Por iso, as páxinas dos medios de prensa, os informativos de radio ou televisión e outras canles de comunicación dos tempos modernos proclaman aos catro ventos a decisión que eleva á categoría de achado científico mundial, extraordinario e único, a detección das ondas gravitacionais vaticinadas, no plano teórico, por Einstein na teoría da relatividade xeral; curiosamente, cen anos antes de facerse pública a constatación observada nun laboratorio americano. 
Lembremos que as ondas gravitacionais son vibracións niso que chamamos espazo-tempo, o material do que está feito o universo; e, coa teoría citada, os corpos máis violentos do cosmos liberan parte da súa masa en forma de enerxía a través distas ondas. É cousa semellante ás ondas que se moven na superficie dunha poza. Nacen do efecto combinado de “tormentas salvaxes” provocadas pola actuación conxunta do efecto binario de dous buracos negros; con explosións equivalentes a millóns de bombas nucleares; por sorte moi lonxe do sistema solar. Aínda así, deforman o espazo e aceleran o tempo e viaxan á velocidade da luz. Por iso, poden modificar a distancia entre planetas nun efecto que chega a nós nun ton non fácil de oír. Porén, velaí están. Para alén da física moderna, as ondas gravitacionais son metáfora dun tempo que anuncia forte convulsión no sistema xeopolítico, económico e social deste planeta Terra coa emerxencia combinada de dous temíbeis buracos negros.