Así, Darío Xohán Cabana explicou na súa alocución que “sería fermoso” que a universidade convocase un acto no que estudosos, editores, historiadores, escritores, xornalistas ou filatélicos acudisen para falar “de quen foi o seu mestre” nun “congreso multidisciplinar que infelizmente aínda non se convocou”.

A débeda de Vigo > Así mesmo, recordou que “Vigo ten unha gozosa débeda con Álvarez Blázquez que nunca poderá ser pagada”, en relación á súa actividade como historiador, arqueólogo e editor na cidade olívica. Cabana referiuse tamén á proposta da familia Álvarez Cáccamo de crear unha fundación en torno á figura deste autor e arqueólogo galego, unha iniciativa que, segundo asegurou o presidente da RAG, Xosé Ramón Barreiro, conta coa “mellor disposición” desta institución.

Pola súa banda, tanto escritor Víctor Freixanes como Xosé Luis Méndez Ferrín, destacaron a “sensibilidade artística e o patriotismo galego” do homenaxeado, así como a súa contribución ao editorialismo de Galicia.

No seu discurso, o presidente da Real Academia Galega, subliñou a figura do homenaxeado como un “símbolo dos exiliados na súa propia terra”, e mencionou as circunstancias de “tormento e medo” que viviron aqueles autores e intelectuais que non abandonaron Galicia durante a represión franquista.

Así, recordou que a Ditadura “cortoulles as ás, quíxolles privar da palabra, deixalos mortos-vivos” e, nese sentido, aseveró que as celebración deste ano con motivo do Día das Letras Galegas, son unha “homenaxe ás voces anónimas que loitaron” pola democracia e a liberdade”.

Segundo Barreiro, “moitos pensan que é mellor deixalo aquí e calar”, pero advertiu de que “iso sería unha inxustiza” e que “o primeiro é rehabilitar a memoria e despois esquecer”.